۱۰مه ۲۰۲۵- طبق تحقیقات ارائه شده در اولین کنگره ی مشترک انجمن غدد درون ریز کودکاناروپا (ESPE) و انجمن غدد درون ریز اروپا(ESE)، پسرانی که دیرتر از حد متوسط به بلوغ می رسند، صرف نظر از وزن یا عوامل اجتماعی-اقتصادی، بیشتر در معرض ابتلا به دیابت نوع ۲ در بزرگسالی هستند. این یافته ها ممکن است یک عامل خطر بالقوه جدید برای ابتلای پسران به دیابت نوع ۲ را آشکار کند.
دیابت نوع ۲، شایع ترین نوع دیابت است که ناشی از ناتوانی بدن در تولید انسولین کافی یا استفاده صحیح از انسولین است. بیش از ۹۰ درصداز افراد دیابتی به دیابت نوع ۲مبتلا هستند که تحت تأثیر عوامل اجتماعی-اقتصادی، جمعیتی، محیطی و ژنتیکی قرار دارد. دیابت نوع 2، که پیش از این دیابت بزرگسالان نامیده می شد و اغلب در افراد ۴۵سال به بالا بروز می کرد، اکنون تعداد زیادی از کودکان، نوجوانان و جوانان را نیز تحت تاثیر قرار داده است و محققان در حال بررسی عوامل خطر مختلف این بیماری در این گروه از افراد هستند.
در این مطالعه، محققان ۹۶۴۱۰۸ پسر نوجوان ۱۶تا ۱۹ساله را که بین سال های ۱۹۹۲تا ۲۰۱۵ برای خدمت سربازی ثبت نام کرده بودند، بررسی کردند که از این تعداد، ۴۳۰۷نفر به بلوغ دیررس مبتلا بودند. آنها این افراد را تا پایان سال ۲۰۱۹پیگیری کرده و دریافتند که پسران نوجوانی که دیرتر بالغ شده اند، حتی پس از تعدیل سال تولد و کشور، وضعیت اجتماعی-اقتصادی، عملکرد شناختی و سطح تحصیلات، حدود ۲.۵برابر بیشتر از پسران بدون بلوغ دیررس در معرض ابتلا به دیابت نوع ۲در اوایل بزرگسالی هستند. پس از در نظر گرفتن وزن بدن، خطر ابتلا به دیابت نوع ۲در این پسران ۳۷درصد بیشتر بود. علاوه بر این، محققان دریافتند که در میان نوجوانانی که بلوغ دیررس دارند، حدود ۱۴۰نفر از هر ۱۰۰هزارنفر هر سال به دیابت نوع ۲مبتلا می شوند، در حالی که تنها حدود ۴۱نفر از هر ۱۰۰هزارنوجوان بدون بلوغ دیررس، هر سال به این بیماری مبتلا می شوند.
پروفسور اوریت پینهاس-همیل، نویسنده اصلی این مقاله از مرکز پزشکی شیبا، گفت: "تا آنجایی که ما می دانیم، مطالعه بزرگ ما اولین مطالعه ای است که ارتباط بین بلوغ دیررس در پسران نوجوان و افزایش خطر ابتلا به دیابت نوع ۲را گزارش کرده است."
وی افزود: "در بین مطالعات قبلی، یک مطالعه نشان داده بود که یک ارتباط محافظتی بین بلوغ دیررس و خطر دیابت نوع ۲وجود دارد، اما میزان پاسخ آن پایین (۵.۵ درصد) بود و بر داده‌های آنتروپومتریک و زمان بندی بلوغ مبتنی بر یادآوری، با استفاده از تغییر صدا به عنوان نشانگر جایگزین برای بلوغ، متکی بود."
پروفسور پینهاس-همیل، گفت: "نتایج ما تعجب آور است زیرا بلوغ دیررس عموماً یک بیماری خوش خیم در نظر گرفته می شود. ما فکر می کنیم که خطر بیشتر ابتلا به دیابت نوع ۲ زودهنگام در پسرانی که بلوغشان دیرتر اتفاق می افتد، ممکن است ناشی از یک بازه زمانی حساس در رشد باشد. در این دوره، بدن به طور خاص نسبت به هورمون ها و عوامل محیطی واکنش پذیرتر است. این مفهوم را می توان با دو مثال توضیح داد:اولی یادگیری زبان در کودکی است که در سال های ابتدایی زندگی کودکان در یادگیری زبان مهارت ویژه ای دارند، و دوم تاثیر بلوغ بر استحکام استخوان است. به همین ترتیب، ممکن است بلوغ دیررس مانع از بهره برداری کامل بدن از این دوره حساس برای تنظیم متابولیسم شود. این مسئله می تواند خطر ابتلا به دیابت را افزایش دهد.
پروفسور پینهاس-همیل گفت: «یافته های ما به درک بهتر چگونگی تأثیر زمان بلوغ بر سلامت متابولیک درازمدت کمک می کند و نیاز به پیگیری پزشکی را برای تشخیص زودهنگام دیابت نوع ۲برجسته می نماید. تشخیص بلوغ دیررس در مردان به عنوان یک نشانگر اولیه برای افزایش خطر ابتلا به دیابت نوع ۲می تواند به شناسایی افراد آسیب پذیر کمک کند و امکان استراتژی های پیشگیری هدفمند را فراهم کند».
منبع:
https://www.news-medical.net/news/20250510/Delayed-puberty-in-boys-raises-risk-of-type-2-diabetes-later-in-life-study-shows.aspx